Kraft-tex ritszakje

Enkele maanden geleden spotte mede-tiret Karla een materiaal dat de eigenschappen van stof, leer en karton combineert en er bovendien geweldig uitziet: kraft-tex!

Karla organiseerde dan ook meteen een avondje gezamenlijk knullen met kraft-tex en dat zag ik wel zitten…

Diezelfde ochtend had ik vrij, een lapje kraft-tex en geen flauw idee wat ermee te maken…. enkele uren pinterest later…. nog altijd geen idee wat ermee te doen. Mijn broer verjaarde die dag en ineens, out of the blue, kreeg ik inspiratie, want die kraft-tex: eigenlijk is dat best een mannelijk materiaal en ik had nog geen cadeautje…

Een ritstasje komt altijd van pas (ook mannen hebben spullen, niet?) dus daar ging ik dan. Ik wou de kraft-tex graag bedrukken om het tasje iets persoonlijks te geven. Omdat ik dacht dat je de kraft-tex niet nat meer kon verwerken nadat hij geprint was (wat dus wel kan, leerde ik die avond) begon ik de verwerking al voor onze gezamenlijke activiteit.

Ik verfrommelde de kraft-tex, liet het 30 min weken in kokend water, liet het terug opdrogen, herhaalde het proces en streek dan de hele lap zo plat mogelijk. En toen kwam het moment suprême: ik zocht een tekening, stopte de A4 gesneden kraft-tex in de printer en …. zonder problemen zoefde er een mooi geprint stukje karton/leer/stof uit!

2016-10-10_173116

Op de tiretten-avond heb ik de lapjes bedrukte kraft-tex dan verder verwerkt tot een eenvoudig ritstasje (zonder patroon, badass die ik ben).

img_0181

 

Ik vond het echt een leuk materiaal om mee te werken en doordat je er o.a. op kan printen/tekenen/schilderen zijn er heel wat toepassingsmogelijkheden. Ook kan je een minder ruw uitzicht creëren door het materiaal gewoon nat te maken zonder het in elkaar te frommelen. Het ziet er dan eerder uit als een stukje karton. De kraft-tex geeft ook een zeer solide indruk én lost niet op, zoals papier, wanneer het nat wordt (vraagje van mijn broer die al vreesde dat zijn tasje als sneeuw voor de zon zou verdwijnen bij een regenbuitje). Kortom: de eerste kennismaking is geslaagd, op naar de tweede!

Tweedehands for the win!

Het is hier even stilletjes geweest…

Ik wist op voorhand dat dit regelmatig zou gebeuren…

Dat kan geen kwaad…

No stress…

Want in ruil krijgen jullie deze post! (gejuich op de achtergrond)

Ik heb  namelijk de afgelopen tijd in Malta gezeten: Valletta om meer precies te zijn. Een hele mooie stad, echt een bezoekje waard, maar daar gaat het hier natuurlijk niet om. In Valletta zijn namelijk vele winkeltjes en omdat Malta een Britse kolonie was tot 1964 zijn bijhorende modeverschijnselen blijkbaar tot op vandaag uitermate prominent aanwezig.

Wat heb ik toch mijn ogen uitgekeken…

Zeer strakke jurkjes/rokjes overal, liefst nog met zoveel glitters dat the queen herself het kan zien vanuit buckingham Palace, pulletjes/kleedjes waar een stuk uitgebeten is ter hoogte van de schouder en als kers op de taart: topjes of kleedjes met spaghettibandjes die over oversized t-shirts gedragen worden. Ik weet niet meer precies wanneer dit mode was, maar ik heb het al eens meegemaakt en nu ik het terug zag verschijnen dacht ik: dit is zeker nog niet lang genoeg geleden om terug ‘hip’ te worden (nog buiten het feit dat ik het gewoon echt lelijk vind maar kom)…

Maar daar vond ik dan een tweedehands winkeltje. Een echt: met TL lampen, rommelig uitzicht, muffe geur én een lief omaatje die de plak zwaaide, geassisteerd door een lesbische dame met acuut liefdesverdriet. Je kan je afvragen waarom ik dit laatste weet? Wel, omdat het mij in geur en kleur werd verteld: ik werd het halfuur dat volgde zowaar meegenomen in het hele drama en kon dan ook niet anders dan meeleven met de trieste situatie.

Dit even om te schetsen dat de sfeer zeer huiselijk en aangenaam was en om het volgende te benadrukken: neem je tijd in een tweedehands winkel. Ik kwam binnen en scande op een minuut de kleding en dacht: dit is niets… Toen viel mjin oog op een mooie kleur… hmm… even bekijken…. maat 46?? dat wordt niets …. even voor mij houden… hmm… het zou kunnen lukken. Resultaat: buit nr. 1: een blauwe, 100% katoenen kokerrok! (die duidelijk eens gestreken moet worden)

 

img_0160

 

Er was nog een achterafkamertje waar ik even in piepte toen oma (natuurlijk heeft oma een naam die ik vanzelfsprekend ken maar ivm anonimiteit ga ik gewoon verder met oma) mijn rok afrekende en mijn oog viel op een mooi sjaaltje. Voor 1 euro dus alez, neem ook maar mee…

 

sjaal

 

En toen begon oma te vertellen over een vriendin die een mooi en duur avondkleed had gedoneerd maar dat het voor haar spijtig genoeg wat te klein was. Na alle beschrijving dacht ik echt: weet je wat, een avondkleed heb ik helemaal niet (en ook niet nodig maar van tweedehands kleding shoppen wordt een mens blijkbaar hebberig), dus laat maar eens zien!

Het avondkleed (dat echt wel mooi was, beetje jaren ’20 stijl) was spijtig genoeg te groot in de borstregio. Maar niet getreurd, toen ik het terug hing viel mijn oog op een mooi stofpatroontje in hetzelfde rek… leuk modelletje…. geen maatlabel… gewoon passen die handel… En hier heb ik lang getwijfeld: het kleedje paste perfect maar voelde een tikje kinderachtig aan (thuis, na inspectie door mijn lief,was het verdict: bommakleed. Zo zie je maar: meningen verschillen al eens 😉 ) Ik heb het uiteindelijk toch maar gekocht onder het mom: mocht ik het niet dragen dan heb ik wel een grote leuke lap stof waar ik nog iets mee kan doen.

 

kleed_maxi

 

img_0165

 

En dan op weg naar de kassa… bam… een leuk kleedje voor mijn metekindje… ik was toch op weg naar de kassa dus een kleine moeite om het mee te nemen eigenlijk…

 

kleed_mini

 

Tweedehands winkelen, echt een schattenjacht als je het mij vraagt! Probeer het gewoon eens: stap eens binnen, schakel je neus uit, geef jezelf een half uurtje de tijd en pas al eens iets (want die maten slaan werkelijk waar nergens op). Het resultaat: veel voldoening als je iets leuks vindt en je portemonnee en het milieu zijn je dankbaar 😉

Het kan natuurlijk zijn dat de oma in mijn verhaal geen lief omaatje was maar een gekwiekste zakenvrouw die er alles aan gedaan heeft om mij mijn acht euro te ontfutselen om die dan scrupuleus te kunnen investeren in het goede doel, het kan…