Tweedehands for the win!

Het is hier even stilletjes geweest…

Ik wist op voorhand dat dit regelmatig zou gebeuren…

Dat kan geen kwaad…

No stress…

Want in ruil krijgen jullie deze post! (gejuich op de achtergrond)

Ik heb  namelijk de afgelopen tijd in Malta gezeten: Valletta om meer precies te zijn. Een hele mooie stad, echt een bezoekje waard, maar daar gaat het hier natuurlijk niet om. In Valletta zijn namelijk vele winkeltjes en omdat Malta een Britse kolonie was tot 1964 zijn bijhorende modeverschijnselen blijkbaar tot op vandaag uitermate prominent aanwezig.

Wat heb ik toch mijn ogen uitgekeken…

Zeer strakke jurkjes/rokjes overal, liefst nog met zoveel glitters dat the queen herself het kan zien vanuit buckingham Palace, pulletjes/kleedjes waar een stuk uitgebeten is ter hoogte van de schouder en als kers op de taart: topjes of kleedjes met spaghettibandjes die over oversized t-shirts gedragen worden. Ik weet niet meer precies wanneer dit mode was, maar ik heb het al eens meegemaakt en nu ik het terug zag verschijnen dacht ik: dit is zeker nog niet lang genoeg geleden om terug ‘hip’ te worden (nog buiten het feit dat ik het gewoon echt lelijk vind maar kom)…

Maar daar vond ik dan een tweedehands winkeltje. Een echt: met TL lampen, rommelig uitzicht, muffe geur én een lief omaatje die de plak zwaaide, geassisteerd door een lesbische dame met acuut liefdesverdriet. Je kan je afvragen waarom ik dit laatste weet? Wel, omdat het mij in geur en kleur werd verteld: ik werd het halfuur dat volgde zowaar meegenomen in het hele drama en kon dan ook niet anders dan meeleven met de trieste situatie.

Dit even om te schetsen dat de sfeer zeer huiselijk en aangenaam was en om het volgende te benadrukken: neem je tijd in een tweedehands winkel. Ik kwam binnen en scande op een minuut de kleding en dacht: dit is niets… Toen viel mjin oog op een mooie kleur… hmm… even bekijken…. maat 46?? dat wordt niets …. even voor mij houden… hmm… het zou kunnen lukken. Resultaat: buit nr. 1: een blauwe, 100% katoenen kokerrok! (die duidelijk eens gestreken moet worden)

 

img_0160

 

Er was nog een achterafkamertje waar ik even in piepte toen oma (natuurlijk heeft oma een naam die ik vanzelfsprekend ken maar ivm anonimiteit ga ik gewoon verder met oma) mijn rok afrekende en mijn oog viel op een mooi sjaaltje. Voor 1 euro dus alez, neem ook maar mee…

 

sjaal

 

En toen begon oma te vertellen over een vriendin die een mooi en duur avondkleed had gedoneerd maar dat het voor haar spijtig genoeg wat te klein was. Na alle beschrijving dacht ik echt: weet je wat, een avondkleed heb ik helemaal niet (en ook niet nodig maar van tweedehands kleding shoppen wordt een mens blijkbaar hebberig), dus laat maar eens zien!

Het avondkleed (dat echt wel mooi was, beetje jaren ’20 stijl) was spijtig genoeg te groot in de borstregio. Maar niet getreurd, toen ik het terug hing viel mijn oog op een mooi stofpatroontje in hetzelfde rek… leuk modelletje…. geen maatlabel… gewoon passen die handel… En hier heb ik lang getwijfeld: het kleedje paste perfect maar voelde een tikje kinderachtig aan (thuis, na inspectie door mijn lief,was het verdict: bommakleed. Zo zie je maar: meningen verschillen al eens 😉 ) Ik heb het uiteindelijk toch maar gekocht onder het mom: mocht ik het niet dragen dan heb ik wel een grote leuke lap stof waar ik nog iets mee kan doen.

 

kleed_maxi

 

img_0165

 

En dan op weg naar de kassa… bam… een leuk kleedje voor mijn metekindje… ik was toch op weg naar de kassa dus een kleine moeite om het mee te nemen eigenlijk…

 

kleed_mini

 

Tweedehands winkelen, echt een schattenjacht als je het mij vraagt! Probeer het gewoon eens: stap eens binnen, schakel je neus uit, geef jezelf een half uurtje de tijd en pas al eens iets (want die maten slaan werkelijk waar nergens op). Het resultaat: veel voldoening als je iets leuks vindt en je portemonnee en het milieu zijn je dankbaar 😉

Het kan natuurlijk zijn dat de oma in mijn verhaal geen lief omaatje was maar een gekwiekste zakenvrouw die er alles aan gedaan heeft om mij mijn acht euro te ontfutselen om die dan scrupuleus te kunnen investeren in het goede doel, het kan…

Advertenties

De eerste…

Twee uur geleden tijdens een wandeling met de hond: “ik heb nieuws, ik ga een blog starten”. Het lief, analytisch als altijd, vuurde direct een aantal vragen af waarop de antwoorden vooral waren: “eeuuhh…” en “dat zie ik dan wel weer”. En nu zit ik hier, themaatje gekozen en ready to go!

Een blog, ik heb een blog…

Een blog waar ik graag wat zou willen schrijven over mijn passies: naaien, interieurvormgeving, zelfgemaakte cosmetica, upcycling, life hacks, etc…

Een blog waar ik geen stress rond wil en dus mijn perfectionistische ik voor in toom zal moeten houden. Dit wordt fun met grote F (alez, dat is toch de bedoeling)! Er zal dus al eens een schrijffout in staan, ik ga niet heel mijn living opruimen vooraleer ik een blogwaardige foto durf te trekken. Er zullen dingen geschreven worden die ik niet 500 keer nagekeken en dubbel nagekeken heb. Ik zal waarschijnlijk ook wel eens iemand tegen een scheen of twee stoten door een mening neer te pennen die niet gewikt en gewogen werd op politieke correctheid. Bij voorbaat al, sorry voor dit alles: I mean no harm😉

Goed, mijn passies dus. Het zijn er nogal wat, maar deze worden allemaal een beetje gekenmerkt door twee zaken. Eerst en vooral: mijn liefde voor mooie dingen. Ik kan oprecht gelukkig worden van een mooi item. Een nieuwe handtas waar ik al maanden over aan het twijfelen ben om te kopen wordt, eenmaal in mijn bezit, twee weken pontificaal voor de zetel in de woonkamer gezet, zodat ik er tijdens de avonduren regelmatig een dromerige blik op kan werpen… om maar iets te noemen…

Om dan te komen tot kenmerk twee: mijn groene geweten. Fair trade, biologisch, zero waste, recycleren, ecologische voetafdruk etc… zijn dingen waar ik nogal mee bezig ben en die wel eens kunnen terugkomen, al dan niet undercover, op de blog.

Hoe ik dit alles zal combineren?  Laten we gewoon terugkeren naar “dat zie ik dan wel weer”. Het wordt een hele ontdekkingstocht voor mijzelf (waar ik  bovendien ongelooflijk veel zin in heb) en natuurlijk zijn jullie meer dan welkom om mee te lezen, mee te denken, suggesties te doen,…!

Een blog, ik heb een blog…